خبر قتل ابو جهل سجدهء شكر گزاشت . و همچنان در غير نماز هر روز مقدارى معيّن از قرآن قرائت مىفرمود ، قرائتى مبيّن ، مفسّر حرف حرف تنزيل و تجويد خشوع و تدبّر و تأمّل تمام و در معانى آيات وقف مىكرد ، و حرف مد را تمام مىكشيد . و در اول قرائت استعاذه مىفرمود و در همه وقت ايستاده و نشسته ، و خفته ، و با وضو ، و بىوضو قرائت قرآن مىكرد و هيچ چيز غير از جنابت آن حضرت را از قرائت قرآن بازنمىداشت . و گاه در قرآن تغنّى فرمودى و ترجيع كردى چنان كه حفّاظ خوش آواز . و در روز فتح مكّه « سورهء فتح » را سواره به ترجيع خواند و فرمود : ما أذن اللّه بشىء كما أذن لنبىّ يتغنّى بالقرآن . و مراد تغنّى است كه بىتكلّف بود و آنچه از هر تكلّف و تعلّم بود ممنوع است اين نيز موافق مذهب عامّه است و در طريق اهل بيت مطلق غنا حرام است و حدود غنا را فقها در كتب خود بازنموده‌اند . و ختم قرآن كمتر از سه شبانه روز نمىكرد و قرآن را از ديگران استماع مىفرمود و آب از چشم مبارك مىريخت . و شب‌ها آلم سجده و تبارك و سوره‌هائى كه : سبحان و سبّح و يسبّح در اوايل آن است مىخواند . و سجدهء تلاوت را ترك نمىكرد و چون به آيت سجده رسيدى تكبير مىگفت ، و به سجده مىرفت و مىگفت : سجد وجهى للّذى خلقه ، و صوّره و شقّ سمعه و بصره بحوله و قوّته . و گاه جز اين دعا مىخواند . و مروى نشده كه چون سر از سجده برداشتى تكبير گفتى ، يا تشهّد خواندى ، يا سلام دادى . و آيات و سوره و ادعيه و اذكار را از پى هر نماز فريضه و در صباح و مساء و نزد امور عارضه و سائر اوقات و احوال مىخوانده ، و امر مىفرموده ، و خواص و ثواب آن را بيان مىنموده . و در سفر بر نماز فريضه اقتصار مىنمودى و سنتها را در بيشتر وقت ترك كردى مگر سنّت صبح و وتر كه ترك نمىفرمود . به روايتى دو ركعت بعد از پيشين و بعد از مغرب گذاشته . و در بعضى روايت وارد شده كه چون آفتاب از كبد السّماء زايل گشتى دو ركعت بگزاشتى . و آنچه ابن عمر گويد : كه پيغمبر نماز سنّت در سفر نمىگذاشت تواند بود كه بر آن واقف نشده و نماز چهار ركعتى را قصر كرد و اتمام نماز در سفر از آن حضرت به صحّت نرسيده ؛ و اينكه عايشه گفته : در سفر رسول خداى هم نماز به قصر و هم به تمام گذاشت اسناد آن استوار نيست . و نماز تهجد بر